25.12.09

AKU. MEREPEK. KAN. DIRI. AKU

FRUST!
TENSION!
BENGANG!
STRESS!
RASA GILA YANG LAGI MENGGILAKAN!
Nak tak nak, tulah yang aku rasa sepanjang petang ni. Hanya kerana 'ikan masin'... aku ulang balik. Hanya kerana 'ikan masin'... aku ulang lagi sekali. Hanya kerana 'ikan masin'... aku tak puas hati so aku nak ulang lagi. Hanya kerana 'ikan masin' aje, habis hilang semua mood baik yang aku jaga bagai nak gila sepanjang hari ni. Bayangkanlah! Hanya kerana 'ikan masin' aje habis hilang semua mood baik aku...
APA JADAH?!!!!!
Gilalah! Dahlah aku memang semacam dah menggilakan diri yang waras, lagi orang sekeliling buat aku jadi bertambah-tambah gila. Orang kata, 'kata-kata tu adalah doa'. Bukan aku nak mendoakan diri aku yang di lahirkan ke dunia ini dengan sewaras-waras akal fikiran, tapi orang sekeliling sengaja nak tekan-tekan aku supaya aku betul-betul menjadi gila.
GILA! GILA! GILA!
Aduyaiii... apa yang aku merepek kat sini, nih? Sungguh... lama lagi aku pendam apa yang aku rasa, lama lagi aku simpan apa yang aku tak puas hati, mungkin kata-kata tu akan menjadi kenyataan. Harapan... minta di jauhkan. Langsung tak terfikir dan terdetik kat hati nakkan keadaan tu. Tapi, semuanya ketentuan Yang Maha Esa. Kalaulah satu hari nanti di takdirkan kata-kata tu menjadi kenyataan ke atas aku... terima ajelah.
p/s : ikan masin oh ikan masin. ( ada orang panggil ikan kering. yang mana satu sebenarnya? )